Wiosna już zieleni świat.

Kwitnie znów wiśniowy sad.

Ptaków klucz nad drogą mknie,

A Ty znowu gniewasz się!



Lato gdzieś pod miedzą śpi.

Słońcu świt otwiera drzwi.

Śpiewa las i pachnie wrzos,

A Ty chmurna jesteś wciąż!



W mroku dnia i w świetle gwiazd

Plecie się jesienna baśń.

Ciepły wiatr bezdrożem gna,

A Ty ciągle jesteś zła!



Śniegu płaszcz na polach lśni -

Cały rok zabrałaś mi,

Więc od jutra, proszę Cię,

Na innego gniewaj się!



Staromodne samochody

Są jak wielkie, smutne dzieci.

Już nie dla nich słońce świeci,

Tak im źle, tak im źle.



Staromodne samochody

Całe w biedzie, całe w kurzu.

Ktoś je zamknął na podwórzu.

-"Wspomnij mnie!" - "Wspomnij mnie!"



-"Jedźmy w drogę, byle dalej!" -

Proszą stare wozy,

Zawadiaki, włóczykije.

Wyciągają długie szyje,

Marzy im się droga,

Zawierucha sroga,

Wielki wiatr.



Coraz rzadziej wóz wyjeżdża,

A gdy zima przyjdzie śnieżna,

Nagle spada na samochód

Biały koc, biały koc.



Z białej nudy bolą koła,

Z Monte Carlo nikt nie woła,

Tylko wlecze się okropnie

Biała noc, biała noc.



-"Jedźmy w drogę, byle dalej!" -

Proszą stare wozy,

Zawadiaki, włóczykije.

Wyciągają długie szyje,

Marzy im się droga,

Zawierucha sroga,

Wielki wiatr.



Szosą nieba mkną Księżyce,

Wielkie Wozy, Niedźwiedzice,

A te stare samochody

Patrzą w dal. Brak im słów.



"Weźcie nas na Mleczną Drogę,

Pojedziemy z wami w nogę -

Niech się z nami dzisiaj ściga

Wielki Wóz, Wielki Wóz.



-"Jedźmy w drogę, byle dalej!" -

Proszą stare wozy,

Zawadiaki, włóczykije.

Wyciągają długie szyje,

Marzy im się droga,

Zawierucha sroga, sroga.