W tym pokoju, w którym raz,

Gdy kwitły bzy,

Dla nas zegar mierzył czas

I dla nas bił -

Teraz mieszka inny ktoś,

Nawet nie wiem kto.

Tak nam minął rok..



Już tej łąki pośród drzew

Nie znajdę tu.

Już nie wróci ptaków śpiew

Wśród białych chmur.

Choćbym szukał cały dzień,

Czekał całą noc -

Znów nam minął rok...



Do tej wiosny, którą dziś

Odnaleźć chcę -

Już nie wrócę drugi raz

I ty to wiesz.

Choćbym szukał cały dzień,

Czekał całą noc -

Znów nam minął rok...    /bis



Coraz częściej deszcz przelotny

Pod oknami śpiewa,

A nocami wiatr-pustelnik

W sadzie gruszki zrywa.

Spójrzcie tylko, moi mili:

Wschodzi ozimina.



W bursztynowym kręgu lata

Dopala się wrzesień,

Spopielałe mchy roznosi

Po zrudziałym lesie.

Ma się zatem, moi mili,

Ma się zatem, moi mili,

Ma się już pod jesień.



Spójrz! Popradem gęsie pióro

Jak żaglówka płynie.

Fruną nad nim złote liście -

Kolorowe motyle.

I ostatni redyk schodzi

Z siwych gór w dolinę.



W bursztynowym kręgu lata

Dopala się wrzesień,

Spopielałe mchy roznosi

Po zrudziałym lesie.

Idzie do nas, moi mili,

Idzie do nas, moi mili,

Idzie do nas jesień.



Już powoli pustoszeją

Gniazda pod okapem.

Wypłowiała czerwień malwy,

Mak się żegna z makiem.

Wieczorami chłód się wkrada

W progi naszej chaty.



W bursztynowym kręgu lata

Dopala się wrzesień,

Spopielałe mchy roznosi

Po zrudziałym lesie.

Przyszła do nas, moi mili,

Przyszła do nas, moi mili,

Przyszła do nas jesień.



[-murmurando-]