Zapisz swoję ulubione piosenki Czerwonych Gitar

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Zobacz!

Pająki tkały welon Twój,

Widzisz?

Z pajęczej przędzy tkany tiul.

Kiedy Ty, Ty, Ty staniesz rankiem przy mnie -

Błysną w nim klejnoty rosy.



Zobacz!

Rozwija się konwalii kwiat.

Słuchaj!

Dźwięk leśnych dzwonków niesie wiatr,

Kiedy Ty, Ty, Ty idziesz, idziesz ze mną -

Dzwonią wszystkie dzwony Ziemi.



Ty - jedyne słowo z wszystkich słów.

Ty - najwięcej znaczy z wszystkich słów.

Ty znalazłaś dla mnie uśmiech dnia.

Ty uczyłaś mnie jak kochać świat.



Zobacz!

Przejrzystej wody pełen dzban

Spróbuj!

W prezencie ślubnym strumień dał.

Kiedy Ty, Ty, Ty wzniesiesz pierwszy toast -

Wzniosą toast leśne echa.



Ty - jedyne słowo z wszystkich słów.

Ty - najwięcej znaczy z wszystkich słów.

Ty znalazłaś dla mnie uśmiech dnia.

Ty uczyłaś mnie jak kochać świat.



Popatrz!

Kobierzec z igieł utkał las.

Dzisiaj

Do ślubu będziesz po nim szła.

Kiedy Ty, Ty, Ty idziesz ze mną -

Kwitną wszystkie kwiaty Ziemi.



[-instrum.-]



Wiosna już zieleni świat.

Kwitnie znów wiśniowy sad.

Ptaków klucz nad drogą mknie,

A Ty znowu gniewasz się!



Lato gdzieś pod miedzą śpi.

Słońcu świt otwiera drzwi.

Śpiewa las i pachnie wrzos,

A Ty chmurna jesteś wciąż!



W mroku dnia i w świetle gwiazd

Plecie się jesienna baśń.

Ciepły wiatr bezdrożem gna,

A Ty ciągle jesteś zła!



Śniegu płaszcz na polach lśni -

Cały rok zabrałaś mi,

Więc od jutra, proszę Cię,

Na innego gniewaj się!



Bywa, że za chmurą oceanu

Znikną przyjaciele. Tak się często dzieje,

Ale jeśli żyją w Twej pamięci -

Nie potrzeba więcej, bo tam żyje serce.

Właśnie tam, niedaleko,

Biały świt nas obudzi.

Do tych tras, do tych ludzi

Z dawnych lat powracamy.



Wszystkim, którzy o nas pamiętali

Posyłamy kwiaty z naszych drzew.

Niech się płomień naszych kwiatów zawsze pali,

Jak się pali ten serdeczny śpiew.

Wszystkim, którzy o nas pamiętali,

Dziękujemy z głębi naszych dusz.

Hej, wędrowcze! Ty nas wołaj z ciemnej dali

I z muzyczki naszej sobie wróż.



Każdy miewa przerwy w życiorysie,

Znika jak zaklęty, bierze złe zakręty ...

Ale nawet jeśli długo milczy,

To godziny liczy: marzec, grudzień, styczeń ...

Właśnie tam, niedaleko,

Nowy świt nas obudzi.

Do tych tras, do tych ludzi

Z dawnych lat powracamy.



Wszystkim, którzy o nas pamiętali

Posyłamy kwiaty z naszych drzew.

Niech się płomień naszych kwiatów zawsze pali,

Jak się pali ten serdeczny śpiew.

Wszystkim, którzy o nas pamiętali,

Dziękujemy z głębi naszych dusz.

Hej, wędrowcze! Ty nas wołaj z ciemnej dali

I z muzyczki naszej sobie wróż.



Hej, wędrowcze! Ty nas wołaj z ciemnej dali

I z muzyczki naszej sobie wróż.