Zapisz swoję ulubione piosenki Czerwonych Gitar

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Ładne oczy masz -

Komu je dasz?

Takie ładne oczy,

Takie ładne oczy.



Wśród wysokich traw

Głęboki staw;

Jak mnie nie pokochasz,

To się w nim utopię!



W stawie zimna woda;

Trochę będzie szkoda...

Trochę będzie szkoda, gdy

Utopię się w nim.



Powiedzże mi, jak

Odgadnąć mam,

Czy mnie będziesz chciała,

Czy mnie będziesz chciała.



Przez zielony staw

Łabędzie dwa

Grzecznie sobie płyną -

Czy mnie chcesz dziewczyno?



W stawie zimna woda;

Trochę będzie szkoda...

Trochę będzie szkoda, gdy

Utopie się w nim.



Inne oczy masz

Każdego dnia,

Diabeł nie odgadnie

Co w nich schowasz na dnie.



Przez zielony staw

Przeleciał wiatr

Po rozległej toni

Fala falę goni.



W stawie zimna woda;

Trochę będzie szkoda...

Komu będzie szkoda, gdy

Utopię się w nim?



Ładne oczy masz -

Komu je dasz/

Takie ładne oczy,

Takie ładne oczy,

Takie ładne oczy...



W tym pokoju, w którym raz,

Gdy kwitły bzy,

Dla nas zegar mierzył czas

I dla nas bił -

Teraz mieszka inny ktoś,

Nawet nie wiem kto.

Tak nam minął rok..



Już tej łąki pośród drzew

Nie znajdę tu.

Już nie wróci ptaków śpiew

Wśród białych chmur.

Choćbym szukał cały dzień,

Czekał całą noc -

Znów nam minął rok...



Do tej wiosny, którą dziś

Odnaleźć chcę -

Już nie wrócę drugi raz

I ty to wiesz.

Choćbym szukał cały dzień,

Czekał całą noc -

Znów nam minął rok...    /bis



Gdzieś w hotelowym korytarzu krótka chwila,

Splecione ręce, gdzieś na plaży oczu błysk,

Wysłany w biegu krótki list,

Stokrotka śniegu, dobra myśl -

To wciąż za mało, moje serce, żeby żyć.

Uciekaj, skoro świt, bo potem będzie wstyd

I nie wybaczy nikt chłodu ust Twych.



Deszczowe wtorki, które przyjdą po niedzielach,

Kropelka żalu, której winien jesteś ty;

Nieprawda, że tak miało być,

Że warto w byle pustkę iść -

To wciąż za mało, moje serce, żeby żyć.

Uciekaj, skoro świt, bo potem będzie wstyd

I nie wybaczy nikt chłodu ust, braku słów.

Uciekaj, skoro świt, bo potem będzie wstyd

I nie wybaczy nikt chłodu ust Twych.



Odloty nagłe i  wstydliwe, nie zabawne,

Nic nie wiedzący, a zdradzony pies czy miś.

Załośnie chuda kwiatów kiść,

I nowa złuda, nowa nić -

To wciąż za mało, moje serce, żeby żyć.

Uciekaj, skoro świt, bo potem będzie wstyd

I nie wybaczy nikt chłodu ust, braku słów.

Uciekaj, skoro świt, bo potem będzie wstyd

I nie wybaczy nikt chłodu ust Twych.