Coraz częściej deszcz przelotny

Pod oknami śpiewa,

A nocami wiatr-pustelnik

W sadzie gruszki zrywa.

Spójrzcie tylko, moi mili:

Wschodzi ozimina.



W bursztynowym kręgu lata

Dopala się wrzesień,

Spopielałe mchy roznosi

Po zrudziałym lesie.

Ma się zatem, moi mili,

Ma się zatem, moi mili,

Ma się już pod jesień.



Spójrz! Popradem gęsie pióro

Jak żaglówka płynie.

Fruną nad nim złote liście -

Kolorowe motyle.

I ostatni redyk schodzi

Z siwych gór w dolinę.



W bursztynowym kręgu lata

Dopala się wrzesień,

Spopielałe mchy roznosi

Po zrudziałym lesie.

Idzie do nas, moi mili,

Idzie do nas, moi mili,

Idzie do nas jesień.



Już powoli pustoszeją

Gniazda pod okapem.

Wypłowiała czerwień malwy,

Mak się żegna z makiem.

Wieczorami chłód się wkrada

W progi naszej chaty.



W bursztynowym kręgu lata

Dopala się wrzesień,

Spopielałe mchy roznosi

Po zrudziałym lesie.

Przyszła do nas, moi mili,

Przyszła do nas, moi mili,

Przyszła do nas jesień.



[-murmurando-]



Chciałbym tak z Dylem Sowizdrzałem

Dzień za dniem przed siebie drogą iść.

Ale dziś lekcje mam i znów siedzę tu

A czas mija wciąż, jak na złość.



Chciałbym tak kochać jak Romeo,

Długo w noc pod domem Julii stać.

Ale ty nie chcesz mnie i wciąż inny ktoś

Co noc śpiewa ci, jak na złość.



Czy źle mieć marzenia?

Kto nie ma ich dziś?

Czy źle mieć marzenia?

Każdy chyba jakieś ma?!



Chciałbym też, by wróciło lato,

Żeby świat słońca ujrzał blask.

Ale dziś pada deszcz i wiatr chmury gna,

A czas mija wciąż, jak na złość.



Chciałbym tak z Dylem Sowizdrzałem

Dzień za dniem przed siebie drogą iść.

Ale dziś lekcje mam i znów siedzę tu

A czas mija wciąż, jak na złość.



Chciałbym też... Wiele jeszcze chciałbym,

Ale już na ziemię wracać czas.