Gdy niebo na wschodzie rumieńcem się chwali,
Z ptakami się budzą wędrowne gitary.
Świt puka do okien, więc nie śpij bez miary;
Już mówią "Dzień dobry|" wędrowne gitary.
Gdy pech cię dogoni, gdy chodzisz bez pary,
To wnet cię pocieszą wędrowne gitary.
Więc nie rób już z siebie życiowej ofiary;
Zaśpiewaj, gdy grają wędrowne gitary.
Gdy latem nad wodą zaszumią szuwary,
Usłyszysz tam echo wędrownej gitary.
I brzęczy gdzieś komar, ptak śpiewa w oddali...
A może to grają wędrowne gitary...
Gdy noc złote iskry na niebie zapali,
Do snu cię kołyszą wędrowne gitary.
A kiedy się przyśni Sekwana i Paryż -
Do walca zaproszą wędrowne gitary.
Już płynie melodia, więc poddaj się fali.
Zaufaj piosence wędrownej gitary.
Piosenka cię woła, czyś młody czy stary.
Zaśpiewaj, gdy grają wędrowne gitary.
To nie dla mnie taka dziewczyna;
Chociaż najładniej śmieje się do mnie,
Ale nie kocha, ale nie kocha,
Tak jak ja kocham Ją.
Nie, to nie dla mnie taka dziewczyna
Która nie kocha, nie, nie, nie kocha już mnie.
I choć Jej uśmiech to już dużo,
Ale to jeszcze za mało jest.
Nie, to nie dla mnie taka dziewczyna.
Nie, to nie dla mnie nie, nie, nie, nie, nie dla mnie jest.
Ale dla kogo, ale dla kogo,
Ale dla kogo Ona jest?