Zejdź na morza brzeg.

Cicha noc, święta noc ...

Cisza nad wodami.

Księżycowy, złoty most ...



Wschodzi spośród gwiazd

Gwiazda, co wiedzie nas -

Most nad przepaściami

Głębin, które dzielą świat.



Kto serce twe

I żar jego wzmógł,

Byś szedł przez rozkołysane

Zwierciadło wód?



W polu ostaw pług,

Zboża ruń, wełny trzód.

Troski, gniew i zawiść -

porzuć wszystko w onym dniu.



Wśród morza łez

Czyj głos woła mnie,

Przez łez morza, morza cierpień -

Na drugi brzeg?



Więc wstań, już czas!

Kto żyw - w drogę czas! -

By most stał się nad przepaścią,

Co dzieli nas.



Kiedy wrócą ptaki

Do mazurskich gniazd,

Ruszaj tam, gdzie już żeglarze

Płyną szlakiem gwiazd.



Wróćmy na jeziora,

Na wędrowny rejs;

Znajdziesz tam cel swojej drogi

Wśród szumiących drzew.



Białe żagle,

Szmaragdowa toń,

A przy tobie

Przyjaciela dłoń.



Wrócisz tam z gitarą,

Gdzie ogniska blask.

Zostań tu, noc śpi w szuwarach,

Pieśni słucha las.



Wróćmy na jeziora,

Na samotny brzeg.

Zostań tu, gdzie las i woda,

Masztów cichy śpiew.



Białe żagle,

Które kryje mgła.

I nic nie mów,

Bo przygoda trwa.         /bis



Wróćmy na jeziora,

Gdy zapadnie mrok.

Znajdziesz tu swoją przygodę,

Wrócisz tu za rok.        /bis