Zejdź na morza brzeg.

Cicha noc, święta noc ...

Cisza nad wodami.

Księżycowy, złoty most ...



Wschodzi spośród gwiazd

Gwiazda, co wiedzie nas -

Most nad przepaściami

Głębin, które dzielą świat.



Kto serce twe

I żar jego wzmógł,

Byś szedł przez rozkołysane

Zwierciadło wód?



W polu ostaw pług,

Zboża ruń, wełny trzód.

Troski, gniew i zawiść -

porzuć wszystko w onym dniu.



Wśród morza łez

Czyj głos woła mnie,

Przez łez morza, morza cierpień -

Na drugi brzeg?



Więc wstań, już czas!

Kto żyw - w drogę czas! -

By most stał się nad przepaścią,

Co dzieli nas.



Dziś niewiele już pamiętam.

Sam idę w słońca kurz,

Zwyczajne zbieram dni.

Ty - najpiękniej bezimienna -

Zostałaś w dźwięku strun,

W zbyt ciężkiej ciszy snu,

W gorącym pulsie krwi.



Sam niosę świat

Który biegł nam do rąk.

Sam wierzę w dzień,

Który był świętem świąt.

Sam chwytam wiatr,

Który wiał prosto w twarz.

Sam czytam wiersz,

Kiedyś mój, kiedyś nasz ...



Gdy oglądam się za siebie,

Niekiedy widzę, jak

Przechodzisz obok mnie.

Ty - czy moja? - nawet nie wiem.

W podróży, w zgiełku dnia,

Gdy parzy byle łza,

Zmyślona ... albo nie ...



Sam niosę świat

Który biegł nam do rąk.

Sam wierzę w dzień,

Który był świętem świąt.

Sam chwytam wiatr,

Który wiał prosto w twarz.

Sam czytam wiersz,

Kiedyś mój, kiedyś nasz ...