Wracać do tego łódką pamięci,

Rudym kasztanem skaczącym ścieżką,

Gorzkim zapachem dymu i mięty;

Wracać do tego, co już odeszło ...



Wracać do tego przez wielką ciszę,

Lata połączyć, wspomnienia, listy ...

W szepcie strumienia nagle usłyszeć

Słowa powitań i miłości.



[-murmurando-]



Wracać do tego, co już odeszło,

Co się w pamięci od lat nie zmienia.

Iść dniem i nocą, w wietrze i deszczu

I szukać tego, czego już nie ma ...



[-wokaliza-]



Iść dniem i nocą, w wietrze i deszczu

I szukać, czego nie ma ...



[-murmurando-]



Bywa, że za chmurą oceanu

Znikną przyjaciele. Tak się często dzieje,

Ale jeśli żyją w Twej pamięci -

Nie potrzeba więcej, bo tam żyje serce.

Właśnie tam, niedaleko,

Biały świt nas obudzi.

Do tych tras, do tych ludzi

Z dawnych lat powracamy.



Wszystkim, którzy o nas pamiętali

Posyłamy kwiaty z naszych drzew.

Niech się płomień naszych kwiatów zawsze pali,

Jak się pali ten serdeczny śpiew.

Wszystkim, którzy o nas pamiętali,

Dziękujemy z głębi naszych dusz.

Hej, wędrowcze! Ty nas wołaj z ciemnej dali

I z muzyczki naszej sobie wróż.



Każdy miewa przerwy w życiorysie,

Znika jak zaklęty, bierze złe zakręty ...

Ale nawet jeśli długo milczy,

To godziny liczy: marzec, grudzień, styczeń ...

Właśnie tam, niedaleko,

Nowy świt nas obudzi.

Do tych tras, do tych ludzi

Z dawnych lat powracamy.



Wszystkim, którzy o nas pamiętali

Posyłamy kwiaty z naszych drzew.

Niech się płomień naszych kwiatów zawsze pali,

Jak się pali ten serdeczny śpiew.

Wszystkim, którzy o nas pamiętali,

Dziękujemy z głębi naszych dusz.

Hej, wędrowcze! Ty nas wołaj z ciemnej dali

I z muzyczki naszej sobie wróż.



Hej, wędrowcze! Ty nas wołaj z ciemnej dali

I z muzyczki naszej sobie wróż.