Wracać do tego łódką pamięci,

Rudym kasztanem skaczącym ścieżką,

Gorzkim zapachem dymu i mięty;

Wracać do tego, co już odeszło ...



Wracać do tego przez wielką ciszę,

Lata połączyć, wspomnienia, listy ...

W szepcie strumienia nagle usłyszeć

Słowa powitań i miłości.



[-murmurando-]



Wracać do tego, co już odeszło,

Co się w pamięci od lat nie zmienia.

Iść dniem i nocą, w wietrze i deszczu

I szukać tego, czego już nie ma ...



[-wokaliza-]



Iść dniem i nocą, w wietrze i deszczu

I szukać, czego nie ma ...



[-murmurando-]



Z marzeń powstał świat, mój dziecięcy świat.

W wielkich sklepach błyszczał mi za szkłem,

Deszczem piłek spadł na przedszkolny bal.

Co tu gadać, trochę mi go żal ...



Z marzeń powstał świat, własny, bliski świat.

Ustawiałem z nich, jak z klocków, dom.

Czasem bywa tak, że wychodzą sny

Na pół drogi snom.



Kto z góry wie? Kto przyszłość zna?

Kto pewien jest, co mu da,

Spełni co zmienny los, szybki czas?

I zwykłe dnie i święta dwa -

Nasz żywy świat, który jest

Z tego, co cieszy, co boli nas.



Z marzeń powstał świat, niecierpliwy świat,

A nocami skrzydła rosły nam

I w obłokach aż widywano nas! -

Widywano pewnie nas i tam.



Z marzeń powstał świat, namacalny świat,

Choć bywało wymknął nam się z rąk,

Chociaż mało kto w życiu spotkać miał

Marzeń dalszy ciąg.



Kto z góry wie? Kto przyszłość zna,

Choć niby już poznał świat,

Niby już zgłębił sens wielu ksiąg?

Lecz bywa, że ktoś szczęście ma

I z życia tu, i z życia tam,

Marzeń mu złoży się dalszy ciąg.