Słońce nad stadniną

W końską grzywę chowa twarz.

Wstęgą nad łąkami

Jeszcze się unosi mgła.

Stoją napięte

Jak strzała, gdy drży,

Nim cięciwy świst

Znów do lotu ją poderwie.



Konie, dumne konie

Zasłuchane w szumy traw.

Lekkie i swobodne

Jak na czystym niebie ptak.

Kiedy tak patrzę -

Do biegu się rwą.

Chciałbym uciec stąd,

Chciałbym gnać za swą tęsknotą



Tam, gdzie lśni horyzont,

Drga niebieską linią

Wprost w otwarte wrota chmur,

Siwych chmur.

Tam, gdzie w kuźni słońca

Dzień powstaje nowy,

Gdzie wytycza drogi rytm,

Serca rytm.



Konie, dumne konie 

W blasku wstającego dnia.

Czułe i szalone -

Czemu was uwielbiam tak?

Nieraz poniosą,

Poniosą jak wiatr.

Czasem bywa tak

Jak z dziewczyną, jak z dziewczyną ...



Tam, gdzie lśni horyzont,

Drga niebieską linią

Wprost w otwarte wrota chmur,

Siwych chmur.

Tam, gdzie w kuźni słońca

Dzień powstaje nowy,

Gdzie wytycza drogi rytm,

Serca rytm.



[-instrum.-]



Chciałbym tak z Dylem Sowizdrzałem

Dzień za dniem przed siebie drogą iść.

Ale dziś lekcje mam i znów siedzę tu

A czas mija wciąż, jak na złość.



Chciałbym tak kochać jak Romeo,

Długo w noc pod domem Julii stać.

Ale ty nie chcesz mnie i wciąż inny ktoś

Co noc śpiewa ci, jak na złość.



Czy źle mieć marzenia?

Kto nie ma ich dziś?

Czy źle mieć marzenia?

Każdy chyba jakieś ma?!



Chciałbym też, by wróciło lato,

Żeby świat słońca ujrzał blask.

Ale dziś pada deszcz i wiatr chmury gna,

A czas mija wciąż, jak na złość.



Chciałbym tak z Dylem Sowizdrzałem

Dzień za dniem przed siebie drogą iść.

Ale dziś lekcje mam i znów siedzę tu

A czas mija wciąż, jak na złość.



Chciałbym też... Wiele jeszcze chciałbym,

Ale już na ziemię wracać czas.