Dziś niewiele już pamiętam.

Sam idę w słońca kurz,

Zwyczajne zbieram dni.

Ty - najpiękniej bezimienna -

Zostałaś w dźwięku strun,

W zbyt ciężkiej ciszy snu,

W gorącym pulsie krwi.



Sam niosę świat

Który biegł nam do rąk.

Sam wierzę w dzień,

Który był świętem świąt.

Sam chwytam wiatr,

Który wiał prosto w twarz.

Sam czytam wiersz,

Kiedyś mój, kiedyś nasz ...



Gdy oglądam się za siebie,

Niekiedy widzę, jak

Przechodzisz obok mnie.

Ty - czy moja? - nawet nie wiem.

W podróży, w zgiełku dnia,

Gdy parzy byle łza,

Zmyślona ... albo nie ...



Sam niosę świat

Który biegł nam do rąk.

Sam wierzę w dzień,

Który był świętem świąt.

Sam chwytam wiatr,

Który wiał prosto w twarz.

Sam czytam wiersz,

Kiedyś mój, kiedyś nasz ...



Tylko Tobie

Mogłem oddać wszystko

I z Twego spojrzenia

Tyle lat

Czytałem życia prawdę.



Tylko Tobie

Mogłem wyznać wszystko.

O pierwszej miłości

Wszystkich snach

Wiedziałaś Ty, nikt inny.



Ty mi raz wskazałaś

Moją pierwszą gwiazdę.

Ty umiałaś poznać

Szyfry moich marzeń,

Pragnień, złudzeń.



[ Dziś jeszcze widzę

Twoje mądre oczy

I słyszę Twój głos,

Zawsze czuły.

Byłaś dla mnie

Najwierniejszym przyjacielem.

Teraz już nic nie zostało...]



Gdzieś w sercu głęboko czuję ból

Straciłem Ciebie, Matko!