Z marzeń powstał świat, mój dziecięcy świat.

W wielkich sklepach błyszczał mi za szkłem,

Deszczem piłek spadł na przedszkolny bal.

Co tu gadać, trochę mi go żal ...



Z marzeń powstał świat, własny, bliski świat.

Ustawiałem z nich, jak z klocków, dom.

Czasem bywa tak, że wychodzą sny

Na pół drogi snom.



Kto z góry wie? Kto przyszłość zna?

Kto pewien jest, co mu da,

Spełni co zmienny los, szybki czas?

I zwykłe dnie i święta dwa -

Nasz żywy świat, który jest

Z tego, co cieszy, co boli nas.



Z marzeń powstał świat, niecierpliwy świat,

A nocami skrzydła rosły nam

I w obłokach aż widywano nas! -

Widywano pewnie nas i tam.



Z marzeń powstał świat, namacalny świat,

Choć bywało wymknął nam się z rąk,

Chociaż mało kto w życiu spotkać miał

Marzeń dalszy ciąg.



Kto z góry wie? Kto przyszłość zna,

Choć niby już poznał świat,

Niby już zgłębił sens wielu ksiąg?

Lecz bywa, że ktoś szczęście ma

I z życia tu, i z życia tam,

Marzeń mu złoży się dalszy ciąg.



W tym pokoju, w którym raz,

Gdy kwitły bzy,

Dla nas zegar mierzył czas

I dla nas bił -

Teraz mieszka inny ktoś,

Nawet nie wiem kto.

Tak nam minął rok..



Już tej łąki pośród drzew

Nie znajdę tu.

Już nie wróci ptaków śpiew

Wśród białych chmur.

Choćbym szukał cały dzień,

Czekał całą noc -

Znów nam minął rok...



Do tej wiosny, którą dziś

Odnaleźć chcę -

Już nie wrócę drugi raz

I ty to wiesz.

Choćbym szukał cały dzień,

Czekał całą noc -

Znów nam minął rok...    /bis