Z marzeń powstał świat, mój dziecięcy świat.

W wielkich sklepach błyszczał mi za szkłem,

Deszczem piłek spadł na przedszkolny bal.

Co tu gadać, trochę mi go żal ...



Z marzeń powstał świat, własny, bliski świat.

Ustawiałem z nich, jak z klocków, dom.

Czasem bywa tak, że wychodzą sny

Na pół drogi snom.



Kto z góry wie? Kto przyszłość zna?

Kto pewien jest, co mu da,

Spełni co zmienny los, szybki czas?

I zwykłe dnie i święta dwa -

Nasz żywy świat, który jest

Z tego, co cieszy, co boli nas.



Z marzeń powstał świat, niecierpliwy świat,

A nocami skrzydła rosły nam

I w obłokach aż widywano nas! -

Widywano pewnie nas i tam.



Z marzeń powstał świat, namacalny świat,

Choć bywało wymknął nam się z rąk,

Chociaż mało kto w życiu spotkać miał

Marzeń dalszy ciąg.



Kto z góry wie? Kto przyszłość zna,

Choć niby już poznał świat,

Niby już zgłębił sens wielu ksiąg?

Lecz bywa, że ktoś szczęście ma

I z życia tu, i z życia tam,

Marzeń mu złoży się dalszy ciąg.



Puste już ulice zamiata wiatr.

Cichną na przedmieściach klaksony aut.

Powiedz mi "Dobranoc" i pomyśl o mnie,

Zanim wszystko kiedyś obrócisz w żart.



Jutro za Twój uśmiech słońce Ci przyniosę,

Pierwszych kwiatów biały płaszcz.

I na długi spacer tak jak dziś zaproszę,

Jeśli będziesz miała czas...



Jutro za Twój uśmiech dam Ci sznur korali

Z najpiękniejszych Twoich snów.

Wczoraj nieznajomi - dzisiaj zakochani,

Jutro się spotkamy znów.



Ratuszowy zegar nie dzwoni już.

Kończą autobusy ostatni kurs.

Weź na pożegnanie gałązkę brzozy

I nie budźmy miasta po ciężkim dniu.



Jutro za Twój uśmiech słońce Ci przyniosę,

Pierwszych kwiatów biały płaszcz.

I na długi spacer tak jak dziś zaproszę,

Jeśli będziesz miała czas...



Jutro za Twój uśmiech dam Ci sznur korali

Z najpiękniejszych Twoich snów.

Wczoraj nieznajomi - dzisiaj zakochani,

Jutro się spotkamy znów.