Wiatr przegonił z pola wrony,

Mróz oszronił w sadzie drzewa,

Kolędnicy chodzą z szopką

A pod oknem Turoń śpiewa:



W świat nie wyruszymy wcześniej,

Niż na wiosnę, mhm ...

Nim nie wzejdą przebiśniegi,

Kra nie pęknie koło brzegów,  bis

Nie zakwitną łąki.



Jadą sanie polną drogą,

Śnieg okrywa końskie łby.

Wokół słychać srebrne dzwonki,

Chmury pełzną niby dym.



W świat nie wyruszymy wcześniej,

Niż na wiosnę, mhm ...

Nim nie wzejdą przebiśniegi,

Kra nie pęknie koło brzegów,	  bis

Nie zakwitną łąki.



Bałwan w słońcu się roztopił,

Skończył się zimowy sen.

Ludzie już zdejmują futra,

Coraz dłuższy każdy dzień.



W świat nie wyruszymy wcześniej,

Niż na wiosnę, mhm ...

Nim nie wzejdą przebiśniegi,

Kra nie pęknie koło brzegów,   bis

Nie zakwitną łąki.

Kiedy wzejdą przebiśniegi,

Kra odsłoni zieleń brzegów,  *3

Znów zakwitną łąki.



Chciałbym tak z Dylem Sowizdrzałem

Dzień za dniem przed siebie drogą iść.

Ale dziś lekcje mam i znów siedzę tu

A czas mija wciąż, jak na złość.



Chciałbym tak kochać jak Romeo,

Długo w noc pod domem Julii stać.

Ale ty nie chcesz mnie i wciąż inny ktoś

Co noc śpiewa ci, jak na złość.



Czy źle mieć marzenia?

Kto nie ma ich dziś?

Czy źle mieć marzenia?

Każdy chyba jakieś ma?!



Chciałbym też, by wróciło lato,

Żeby świat słońca ujrzał blask.

Ale dziś pada deszcz i wiatr chmury gna,

A czas mija wciąż, jak na złość.



Chciałbym tak z Dylem Sowizdrzałem

Dzień za dniem przed siebie drogą iść.

Ale dziś lekcje mam i znów siedzę tu

A czas mija wciąż, jak na złość.



Chciałbym też... Wiele jeszcze chciałbym,

Ale już na ziemię wracać czas.