Zapisz swoję ulubione piosenki Czerwonych Gitar

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Stoi człowiek sam pośród wielu dróg,

W którą stronę iść, którą drogą pójść?

Ciepłą zieleń drzew pokrył czarny pył.

Którą drogą pójść, w którą stronę iść?



Rośnie ulic kurz, słońce ginie w nim.

Którą drogą pójść, w którą stronę iść?

Płyną wody rzek pełne strutych ryb.

W którą stronę pójść, którą drogą iść?



Stada martwych mew lecą z deszczem w dół.

Którą drogą iść, w którą stronę pójść?

Człowiek znaleźć chce czystej wody dno.

No, no, no, no, no. No, no, no, no, no.



Człowiek poznać chce zapach kwietnych łąk.

No, no, no, no, no. No, no, no, no, no.

Człowiek znaleźć chce drogę do tych stron.

No, no, no, no, no. No, no, no, no, no. / *7



W tym pokoju, w którym raz,

Gdy kwitły bzy,

Dla nas zegar mierzył czas

I dla nas bił -

Teraz mieszka inny ktoś,

Nawet nie wiem kto.

Tak nam minął rok..



Już tej łąki pośród drzew

Nie znajdę tu.

Już nie wróci ptaków śpiew

Wśród białych chmur.

Choćbym szukał cały dzień,

Czekał całą noc -

Znów nam minął rok...



Do tej wiosny, którą dziś

Odnaleźć chcę -

Już nie wrócę drugi raz

I ty to wiesz.

Choćbym szukał cały dzień,

Czekał całą noc -

Znów nam minął rok...    /bis



Gdzieś w hotelowym korytarzu krótka chwila,

Splecione ręce, gdzieś na plaży oczu błysk,

Wysłany w biegu krótki list,

Stokrotka śniegu, dobra myśl -

To wciąż za mało, moje serce, żeby żyć.

Uciekaj, skoro świt, bo potem będzie wstyd

I nie wybaczy nikt chłodu ust Twych.



Deszczowe wtorki, które przyjdą po niedzielach,

Kropelka żalu, której winien jesteś ty;

Nieprawda, że tak miało być,

Że warto w byle pustkę iść -

To wciąż za mało, moje serce, żeby żyć.

Uciekaj, skoro świt, bo potem będzie wstyd

I nie wybaczy nikt chłodu ust, braku słów.

Uciekaj, skoro świt, bo potem będzie wstyd

I nie wybaczy nikt chłodu ust Twych.



Odloty nagłe i  wstydliwe, nie zabawne,

Nic nie wiedzący, a zdradzony pies czy miś.

Załośnie chuda kwiatów kiść,

I nowa złuda, nowa nić -

To wciąż za mało, moje serce, żeby żyć.

Uciekaj, skoro świt, bo potem będzie wstyd

I nie wybaczy nikt chłodu ust, braku słów.

Uciekaj, skoro świt, bo potem będzie wstyd

I nie wybaczy nikt chłodu ust Twych.